فرموده * ( وَما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ) * ذاريات : 56 . و با شرك عبوديت نيست . ( يعنى رابطهء خلقت با خدا قطع شده است ) . ناگفته نماند آيهء اول جز شرك همهء گناهان را قابل آمرزش معرفى مىكند . على هذا گناهان ديگر ممكن است بوسيلهء شفاعت و اعمال صالحه و رحمت خداوند بخشوده شوند و قيد * ( « لِمَنْ يَشاءُ » ) * در جملهء * ( « وَيَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ » ) * شايد اشاره به همين اسباب باشد چنان كه از موارد ديگر روشن مىشود . در تفسير عياشى از حضرت صادق عليه السّلام نقل است كه فرمود : هر چيز در استثناء اين آيه داخل شده است و در روايتى ديگر از آنحضرت آمده كبائر در استثناء داخل شد . بقيّه در « غفر » . * ( إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرامَ بَعْدَ عامِهِمْ هذا . . . ) * توبه : 28 . الميزان از مجمع نقل مىكند هر چيز قذارت دار نجس است گويند : رجل نجس - امرأة نجس - قوم نجس ، علَّت عدم جمع مصدريت است . آنگاه فرموده : نهى از دخول مسجد بحسب فهم عرفى آنست كه مسلمين از اين كار مانع شوند و تعليل عدم دخول با نجس اعتبار نوعى قذارت و پليدى در مشركان است مثل اعتبار نوعى از طهارت براى مسجد الحرام . اين قذارت هرطور باشد غير از نجاست معمولى است كه حكم شده با آنها با رطوبت نميشود ملاقات كرد تمام شد . يعنى نجس بمعنى پليد است و آيه نجاست مشركان را نميرساند . شرى : ( بر وزن علم ) خريدن . فروختن . در مجمع ذيل آيهء * ( وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي . . . ) * فرموده : شراء از اضداد است و در خريدن و فروختن هر دو به كار رود . همچنين است قول صحاح و قاموس و اقرب ، مصدر آن شراء و شرى است . ايضا اشتراء بمعنى خريدن و فروختن است چنان كه در قاموس و اقرب